سایه روشن

!

همانا عده ای چون خورشید پرفروغ از نور علم و ایمان اند اما چه بد است که این افراد در میان این جامعه ی تاریک نشسته اند و کسی از دریای علم و معرفت آنان بهره ای نمی برند.
" دیشب فردی را دیدم که یک نابغه ی به تمام معنای سیاسی بود، اما به دلالی خود را از وزارت امور خارجه به کنار کشیده بود در قم کارگاه فرفرژه داشت، انگار نه انگار که او روزی از بهترین افراد این وزارت خانه بوده است. "
و چقدر زیادند چنین افرادی خورشیدهایی که مردم در سایه ای که دنیا در مقابلشان می گزارد قرار می گیزند!
وچقدر پیامبر زیبا گفت که:
« خداوند عزیز و بزرگ، سه چیز را در سه چیز پنهان ساخته است:
1. خشنودی اش را در بندگی و طاعتش نهفته
2. ناخرسندی و خشمش را در معصیتش نهاده
3. ولی و دوستش را در خلقش پنهان داشته
پس هیچ کس نباید چیزی از طاعات و بندگی را سبک بشمارد زیرا نمی داند در کدام یک از آنها خشنودی خدا نهفته است و هیچ کس نباید چیزی از گناهان را اندک و ناچیز انگارد چون نمی داند در کدامین گناه خشم الهی کمین کرده است و هیچ کس نباید به احدی از مردم تندی و اهانت کند و در مقام عیب جویی و عتاب او بر آید زیرا نمی داند کدام یک از آنان ولی الله است.»
بحارالانوار، جلد 75، حدیث 21
و براستی که او فرستاده ای راستگو است، چرا که تمامی نیکان در خلق گم اند و کسی از آنان خبر ندارد مانند یار از یاران امام زمان که در مردم به حالو مشهور بود. ( برای مطالعه ی این داستان به کتاب عبقری الحسان و یا کتاب پیرامون مقام امام زمان مراجعه کنید.

نوشته شده توسط حسین در 11:58 |  لینک ثابت   • 

    امام جعفر صادق گفت: وای به حال کسی که رمضان گذشته باشد و پاک نشده باشد. گفتند: حال که رمضان گذشت، چه کنیم؟ فرمودند: روز عرفات توبه کنید!!!!!
این نویسنده ی قرق گناهم دعا کنید ها.
شنیدم می گن روز عرفه کربلا یی ها رو خیلی به حالشون می رسند که حتی اگر کسی کنار مجلسی فقط بشیند و هیچ کاری نکند، خداوند بهترین اجر آن مجلس را به او هم می دهد!!!!

نوشته شده توسط حسین در 10:16 |  لینک ثابت   • 

 تازگي ها ديدگاهي به وجود آمده به نام ديدگاه کاربردي که همه چيز را به ديد کاربرد نگاه مي کنند و همه چيز را به وسيله ي آن توجيه مي کنند، البته شايد اين ديد آنقدر هم تازه نباشد و رخنه در تاريخ زندگي بشر داشته باشد اما به هر حال به نظر من خيلي جالب نيست. درست است که با اين ديدگاه با هزار زحمت حتي مي توان اثبات کرد که دنبال اسلام بايد رفت اما اين منتهي اسلام و زندگي يک انسان نيست.نمي دانم چرا اما فکر مي کنم اين ديد خيلي هم درست نيست. مثلا مي گويند علم براي توليد فناوري است ولي آيا ما به وجود آمده ايم که فناوري داشته باشيم؟ يا آمده ايم که ...؟ آيا ما آمده ايم که به وسيله ي فناوري راحت زندگي کنيم؟ يا اينکه ...؟ آيا انسان هاي گذشته که در تاريخ بسيارند با اينکه اينقدر اين ديد را نداشته و در مقايسه با حال اصلا فناوري نداشتند، آيا به منتهي درجه ي انسانيت نرسيدند؟ آيا در آن درجه نبودند؟

 منتظر نظرها و پاسخ هاي شما هستم!

نوشته شده توسط حسین در 19:2 |  لینک ثابت   •